Ricchizza ‘nfangata

Si criri ‘a ricchezza : nni li sordi

nun  teni un ciriveddu favulusu

si ’u’ restu di l’i’ cosi ti li scordi

nun  ti  criri, un’omu  maistusu.

L’erruri chiù grossu chi tu fai

vuliri  pi l’à vita, tuttu e tutti

si  tutti  l’uri, ad’aspittari stai

ai priputenti, e l’omini currutti.

Cerca la vita, ama l’u tragghiu

un  t’assuciari mai, a la stranizza

nun pinzari di siminari a’ spaghiu

  cerca l’amuri ,abbrazza là saggizza

I’  sordi  ci  fannu  perdiri  l’a testa

 currennucci appressu fai l’u dannatu

strata  facennu, provi  l’à  timpesta

è  ti  ridduci,  c’ù  senzu marturiatu.

Canta stu versu, chi am’è cunzigghia

si  penz’i’sordi, l’ù sangu, tù tramuti

abbrazza  l’umilta’,  e’ l’à  famigghia

picchi, la vera ricchezza,  è  là  saluti.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , , | Lascia un commento

L’amuri ti fa ricco: u sordu no

T’annachi picchi penzi chi purseri

E ti criri di essiri chiu’ beddu

Nna facci ti crisci l’u fumeri

Crisci di pisu e cali di liveddu

Cu tutti li ricchizzi ghi purseri

Un la poi accattari la filicita’

Un roggiu d’oru c’un purseri speri

Tutta sta pursirenza, fa sulu pieta’

Tutti sti sordi ti fannu l’u currivu

Un trovi amuri chi fa’ mircanzia

Si di li mugghi cosi resti privu

Nni stu munnu vivi l’a strania

Mentri camini scrusci li sacchetti

Si tantu riccuni chi po fari festa

Simini pi la strada l’i difetti

Di lu fumeri chi purseri ntesta

S’u gnornu la genti ti cunnuci

A crisciri lu cori tra li ciuri

Ti vardi attornu e grazzi all’amici

Si tantu riccu si ncontri l’amuri

L’amuri ti saoi dari la spirenza

E tnti cumplinenti l’omu accanza

Si gor’u munnu aquista cunuscenza

E trova gioia  cu sta fratellanza

L’amuri sapi crisciri la natura

Si veni curtivata cu lu cori

Luntan’i sordi e la sfumatura

Si la gori nfin’a quannu mori.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

Ricordi e turmenti

Sti ricordi su’ turmenti d’amuri

parlu, e  tir’a’ stentu l’i’ rispiri

un nzervi, far’u’ patri cunfisuri

stu pinzeri, mi fa’ tantu suffriri.

 

L’u’ strazziu, l’amarizza,’u duluri

nna  sinzazioni : chi mi fa’ muriri

l’u’ jornu, l’a’ notti , e’ tutti  l’uri

st’avvinimentu, u’mmi fa durmiri.

 

Nudda vuci : mi piaci d’ascurtari

tu : m’arrialavi  l’u’ duci  surrisu

sta duci gioia, aiutav’a’ campari.

 

Stu mumentu ti cuntimpl’u’ visu

 l’unica cosa, cu ‘mmi fa’ stancari

 assemi, abbrazzam’u’PARADDISU.

– 17 \ 09 \ 2013 –

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

Ricordando il passato

Volendo ricordare il mio passato

sento un tremolio dentro il cuore

per tutta la vita, sodo ho lavorato

 con amore  e  in cerca di calore.

Ormai che conto ottantacinque anni

 trovo questo mondo che  cammina

voglio dimenticar stranezze,  affanni

pur se la carne sente qualche spina.

Già che la vita e’ amore, e’ sofferenza

Io  ho  studiato, un  verso  che  dice

se  il lavoro, mi  ha  dato  ricompensa

 io mettendo : la rivincita nella cornice

già  che  trovo  qualche  rimanenza

grazie alla famiglia ….. io  vivo  felice.

Pubblicato in Poesie in italiano | Contrassegnato , , , | Lascia un commento

Ricordu luntanu

Iu : chi   mi ricordu  picciriddu

mezz’i  fimmini, o’ suli assittati

iu  nicareddu pariva un cardiddu

e  ‘ mmi guriva l’i mugghi scinati.

Parlavanu grassi, dicivanu certi cosi

quarcuna parlannu sparlava  u’ maritu

dicivanu ‘nno lettu, c’e’ spini c’e’ rosi

e  dicivanu    tuttu,  nenti  era pruibitu.

Iu,  l’aricchi  tisi :  tutti cosi  ascurtava

 e  no spissu, m’attrantavanu l’aricchi

e  quannu quarcuna,  l’ali svolazzava

iu :  mi rusicav’e’  renti  pi  pastigghi.

Di  ddi  tempi’    mancava l’u’  traviu

l’omu  crisciva, nne   tunnu  nne quatru

nne  vucca  chi parla, nne occhiu chi viu

sulu  d’accussi,  ti  ’nvintavi   l’u’  tiatru.

Quannu  ‘ncuntravi,  u’  tiatru di l’a’ vita

dintr’o’  ‘mpagghiaru  tutta l’a famigghia

  e nn’o’  cori , ti  crisciva   nn’a’  firita

pu patri  travagghiu, e’mpar’e’   pigghia.

Campavi  senza  senticci, nuddu  piaciri

sulu   i’, spillacchi purtavan’u’  cappeddu

l’upiraiu  zappannu, ti vuscava  ddu’ liri

si c’era  l’accordu  di,  l’u’  tammureddu.

Brutti ricordi,  nuddu  eramu  cuntenti

di ddi tempi :  si facia nn’a’  vita da cani

Puru  pi  l’i’  festi si mangiav’a’  stenti

comu  l’i’  cunigghia : dintra  l’i’  tani.

Era picciottu  e spirava  nni l’a’  vita

e  aspittava  c’a’  sorti m’abbrazzassi

pinzava  sulu,  di guariri  l’a’  firita

cu  pinzeri,  c’u’ munnu “ cangiassi”.

Ai tempi, cuntava picca l’a’ mastria

pi  campari, havia di priari l’i  patruna

  e  uannu di mmennu, l’u’ suli sinn’ia

s’avia  agghiri,  ‘ncerca,  d’a’  furtuna.

Cangiau l’ebbica, e  tiru a’ campari

  cangiavi anch’iu chi  mi fici vecchiu

cangiau  l’a’ vita,  stentu a caminari

 e gh’is’a’ vuci, si mi vard’o’ specchiu.

Ora : l’i’  ricordi  addivintaru  assai

 e ‘a’ milli stenti,  cercu d’iri avanti

scrivu pinzann’u’ passatu e’ l’i vai

e  tegn’a  fila : assemi all’autri “fanti”.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

Rimannu l’età

L’autru jornu truvannum’a’mari

una spiaggia, mudesta nustrana

dda ci truvai, l’i’ donni chiu’ rari

era un tappitu,di carni munnana.

Truvai  carni, ‘mbastata c’a’ rina

stinnicchiata : e’  mis’a’ sciucari

com’a’  pagghia, nni l’a’ sintina

di l’u’ suli : si faciva  ‘abbruciari.

Mi strincivi, tuttu  ‘ndo’ ‘mpugnu

gia’ chi l’acqua faciva di specchiu

nno riflissu, di l’acqua m’addugnu

ni ddu mezzu : iu l’u’ chiu’ vecchiu.

Vistu chi l’occiu ancora m’aiuta

e taliannumi, surispu l’a’ menti

fin’a’ quannu stu focu ‘nzastuta

scrivu  e’ cantu, e’ vivu  cuntenti.

–         Estati 2010 –

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

Smania vapurusa

Amicu chi siti russu comu ‘ngaddu

 c’haviti, a’ smania di lu carrateddu

u sapiti c’u’ vinu, e’ nfausu cavaddu

puru  si  l’occhiu  to’ l’u’  vidi beddu

di nuddu latu, ci trovi l’u’ rispaddu

tagghia l’i’ vini, peggiu du cuteddu

sta fogghia viunna u ‘mpurseri taddu

di  spiritu  t’u’  fabbrica : u’ casteddu

e’ peggiu d’u’ sapuni, nno pinzeddu

tu : sun voi perdiri staffi  e’ cavaddu

lassalu  ‘mpaci ‘nni,  l’u’  carrateddu

–         ANNO 1976 –

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

La brutta malatia

Si l’omu talia e ‘vidi nenti

e l’u nasu u’nzenti l’oduratu

‘u cori ci batti ‘ndiffirenti

ti parra pi spardari ciatu.

Si l’omu ti fa l’arruffa arruffa

e nfila du peri ‘ndi na scarpa

un lu capisci u fetu di la muffa

a testa sua, na cucuzza baffa.

Fa mali a fari finta d’un capiri

finisci chi privali la muscia

s’ogni vota cerca di mintiri

l’u campari, diventa na fatia

Si nne mali cosi sempri riri

un c’e’ miricina pi sta malatia.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

La campagna

Odoro  la  campagna

alberi,  verdi  e  fiori

pianura e montagna

ci  dà molti colori.

Campagna quale grazia

ti  veste, il sole biondo

il  cuore  mio si  sazia

sognando questo mondo.

La  natura : mi  consiglia

con amore, la commento

questa splendida conchiglia.

Questo cinguettìo  lo sento

questa immensa meraviglia

d’avere scritto, son contento.

 – MAGGIO 2012 –

Pubblicato in Poesie in italiano | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

Oggi pinziunatu

Passanu l’anni : l’omu si fa vecchiu

l‘u’ calannariu, ti signa l’a’ jurnata

ma quannu  ti tali’ nni l’u’ specchiu

trov’a’ peddi  d’a’ facci, allaccarata.

Quannu Jungi l’etati di la pinzioni

tu  penzi, ogni  ghiornu  fari festa

iu speru mi trovu sta cunzulazioni

pi stu picca di tempu, chi mi resta.

Iu  penzu  d’essiri : tra li furtunati

gia’ c‘u’ jornu, a campari mi mita

tra ‘i  Versi,  Rimi  e  Missi   cantati

Puru si’ l’u’ itu, affossa  l’a’ firita

dugn’a’ manu, all’autri pinziunati

accussi facennu,abbrazzu l’a’ vita.

– OTTOBRE 1993 –

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento