Strasatti mia : terra unurata
vistuta di stu suli, si squisita
Nutrichi l’i’ figghi ‘nnamurata
l’omu jungi cca, e trova la vita.
Iu di strasatti, tantu nnamuratu
sutta l’i’ peri, trovu l’u’ tappitu
e dda famigghia, mia cunzulatu
trovu sta terra, un piattu cuntitu.
Strasatti: un paiseddu eccellenti
n’a’ famigghia quatranu l’i’cunti
risistinu, e supportan’i’ firmenti
e dir’a’ virita’ un trova, affrunti.
Ni stu paisi, ‘mpera l’u’ viddanu
u strasattaru e’omu chi nnustria
nuddu resta, cu li manu, mmanu
stu populu, ti nutrica l’a’ mastria.
Ci basta chi si’ movi, pi campari
sunnu cuntati, l’omini ncuscenti
ugn’un‘i chisti, cerca di varagnari
o’ strasattaru: un ci manca nenti.
Quarcunu nzudispattu parra e dici
ma tutti dudici: unn’i’ li trovi chini
un cuntinu’ ruttu cu mancia rarici
unn’i’ canusciu “ROSI”senza spini.
Strasatti sapi dari: e’ so’ figghi
assem’u’ travagghiu, l’u’ murali
l’amuri l’u’ pani : e’ l’i’ cunzigghi
chi ’onur’a’“SICILIA e lu STIVALI”.
Le Poesie di Paolo Ruggirello 