Tempiu di poeti

Lu’ vintitri settembri Dumil’e’ tririci

mi ‘nvitar’a’ visitari un veru museu

u simposiu di pueti,unn’e bror’i ciciri

mi turcivi : pur’a’ schina pi l’u’ preu.

Si mi cririti, quannu vitti l’u’ carrettu

l’u varduneddu,’a varda,l’u’ sidduni

l’aratu,l’u’juvu, mi strinciu  l’u’ pettu

ricurdann’o’ gnuri gnaziu,l’u’ patruni.

Attrezzi  ‘nno museu nni trovi tanti

tinilli  a’mmenti, nun ci l’a’ spunti

una vota, eranu arnesi ‘ntirissanti

e ora : su’ sulu dignu,  di raccunti.

Sta  jurnata : riturnavi  picciriddu

pinzann ‘a vita, e’ scarsizzi cusuta

chi di pani mi bastava nu candiddu

mi ricordu d’essiri, a carni vinnuta.

E’ veru chi l’attrezzi, sunnu tanti

ma iu, l’i misi tutti : nna sacchetta

e ringrazziannu, l’amuri di li santi

la trovu senza  griddi, l’a’ scupetta.

Biatu dd’omu chi purseri  un cori

‘u  travagghiu, un l’u fa stancari

rest’attrappat’o’ jornu cu’mmori

 pi tutta l’a’  vita scrivi, pi cantari.

Da minusculu pueta penzu e scrivu

e ricitannu l’avvinimenti di  l’a  vita

ringrazi’u’ celu, e’ l’aria chi rispiru

st’amuri granni, guarisci l’a’ firita.

L’i’ musicisti, si meritanu l’allori

i noti sannu di parrar’o’ munnu

ci sannu arrialari : o’ nostru  cori

si meritanu n’applausu prufunnu.

L’avvocatessa Rossella MIRABILE

a facci sua, granni amuri  cuncilia

a  gola nutri  vuci, impareggiabile

ROSSELLA :  dolce fior, della sicilia.

Amici, grazz‘a’ musa semu crisciuti

bast’u’ pinzeri, un cunta la mastria

vui :  ‘nni sti versi, ci ristati cusuti

e iu m’inchinu, a vostra signuria.

No Tempiu di pueti c’e’ straviu

iu di sti jorna, nni vurrissi tanti

e ssi voi sapiri ‘nzoccu penzu iu

SALVATORE MIRABILE :sei granti.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

‘U mastru firraru

Sempri cunfusu cu li me pinzeri

’u travagghiu, mi teni scuncirtatu

rammaricu pi l’a vita, l’u’ misteri

’u corpu, m’u’sentu assurtighiatu

assem’u’ferru,’u focu, l’u carvuni

fann’i  me’ carni, niuri  u’ntizzuni.

Supr’ancunia battu l’u’ marteddu

e  stiru l’u’ ferru russu, di l’u’ focu

l’ancunia:pari fussi ‘ntammureddu

c’e’  musica, e’ puisia nni ddu locu

mezz’u’  labbru, tegnu lu muzzuni

fitusu  e’ ‘ncinniratu, d’u’  carvuni.

Mentri travagghiu a testa mi fumia

comu  l’u’ carvuni,  ‘ncap’u’  focu

assem’a’ rabbia : iu sputu fitinzia

e  pi campari, quantu santi ‘nfocu

l‘u’ marteddu, martoriu ripintinu

assem’u’ ferru, torciu l’u’ schinu.

Tutt’a’ vita, aiu campatu smannu

e staiu  all’additta, pi scummissa

d’essiri onestu,tutt’a’ genti sannu

gia’chi m’arridducivi un piricuddu

fari st’arti,un l’u’cunzigghi’a nuddu.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , , | Lascia un commento

Figghi e Niputi

PARI CHI BBONU SUGNNU ASSISTIMATU

L’ì FIGGHI : VONNU ESSIRI CUNNUCIUTI

IU DI SIRVIZZU, TANT’AGRAMAGGHIATU

UN BASTAN’I  FIGGHI, PIGGHIAT’ì NIPUTI.

CHIU’ TEMPU PASSA CHIU,’NZAURRA VAIU

APPAR’I’ SPADDI, E MI NNI STAIU BBONU

DI  SPISI : IU CARRICATU, MI NNI STAIU

E’ A DIU PIACENNU : SEGUTA  L’U’ SONU.

TRA AJAIE MORU, L’U’ TEMPU, MI PASSA

GIA’  NNA  FACCI : IU  CUTU  CENTU PEI

E ‘NFINA CHI STA TERRA, U’MMI  LASSA

 L’ABBRAZZU TUTTI : SUNNU FIGGHI MEI.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , | Lascia un commento

Festa granni e’ Casi Parrini

Stanotti cu  nui,  parranu l’i’ stiddi

e’ l’u’ sangu, sapi  pungiri l’i’ vini

nne vostri occhi scuppianu faiddi

sta  granni  luci :  e’ CASI PARRINI.

‘Nnamurati, e’  aiutati r’a’ natura

faciti di stu locu : un PARADDISU

l‘a’  vita : e’ l’u’ pinzeri si  culura

 sapiti  uffrir’a’  tutti  l’u’ surrisu.

O’ terra  chi  sai  crisciri  l’i’ figghi

suli  chi  duni  luci’ a’  stu jardinu

i  sapiti, adupirall’i’ vostri stigghi

ringraziati p’a’ vita : l’u’ ”DIVINU”.

Quant’aricchi stannu, ad’ascurtari

puru  s’e’ :  crisciuti  ‘nni l’affannu

vui  sapiti,  fistiggiari, e’  cunzirvari

sta tradizziuni : quant’amuri spanni

Vanti,  ed’ unuri : ci  sapiti  arrialari

‘u populu : v’ammira … siti  GRANNI.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , , | Lascia un commento

Desideriu mancatu

Speru dumani : capiri stu  munnu

P’alluntanari : l’i’  tanti  ‘nnimici

Pozza tirarimi, l’i’ peri di ‘nfunnu

E pu restu da vita : campari  filici.

Quannu penzu d’a’ genti mudesta

Tanta Labburiusa, e c’aiutan’a’ tutti

Ma ‘nnò travagghiu ti scoti là testa

Picchi,è attorniata di genti currutta.

Cu av‘u’  cumannu, ti manca di firi

Gia’ chi  l’unest’u’ pani s’u’  scutta

Ma sunnu tanti :  cu’nzannu capiri.

L’a’ povira genti urmai  e’ distrutta

M’appen’a’ liggi amministr’u’ putiri

L‘a’ foss’e’ pronta, pù mala cunnutta.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

L’amore: piccole cose

L’amore raggio di sole

un’immagine scolpita

bastano poche parole

per  riscaldar  la  vita.

Il bacio  d’un bambino

che fa tanta tenerezza

o  l’aurora del mattino

che profuma freschezza.

Colui che  vive di lavoro

col pensiero va lontano

sa d’amare il suo tesoro

e  sa  darci  una  mano.

Quando  parla  il cuore

t’illumina   il  sorriso

sa di seminar l’amore

e  ti senti in paradiso.

Chi  ama  dire il vero

Ti raccoglie tante rose

perché  l’amore  vero

è fatto di piccole cose.

Pubblicato in Poesie in italiano | Contrassegnato , , , , | 1 commento

Caluri umanu

Strinci ‘ a manu, a cu sa’ capiri

a  cu fa’ raggiunari, l’u’ so’ cori

a ccu  simina  ciuri : e  sapi  diri

e sapi c’u’ jornu,nasci,e ‘mmori.

Ama : a ccu ti fa’ di  cunfissuri

e  teni, l’abbuntati  d’ascurtari

pi ccu nutrica, sentimenti  puri

e  ppi  l’a’ vita, ti  po’  cunzulari.

L’amuri, nè s’accatta, nè si vinni

e  nu ‘nti servi, si ci l’addumanni,

fai  di : culuri  d’oru, l’i’  to’ pinni

s’ùn voi c’a’ to’ vita,l’a’ cunnanni.

Strinci l’a manu, a cu ti sapi amari

e ‘nne bisogni t’aiuta, e ti susteni

cerca di truvar’u’ tempu pi pinzari

strinci l’a’ manu : a ccu ti voli  beni.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , , | Lascia un commento

Amari la vita

Bedda la vita : pi cu sapi amari

teni gustu l’omu privu di misteri

trova  l’u’ suli  chi l’u’ fa campari

ti  sapi  capir’u’ roggiu nni li speri.

Unestu cu ti ama, l’u’ travagghiu

e’ riccu, cu  ti fa’ duci l’i’ pinzeri

teni  cori, dd’omu  cu fa’ sbagliu

e’ sa’ di iri : avanti  ch’i’ so’ peri.

E’ duci’l’a’ vita, cu’e’ chi figghi teni

e vivennu di scarsizzi u’nzi’mmiria

e’ l‘a forza  di cu risisti, grossi peni

e’  prega,amuri e’ santi, pi  l’a’  via.

E’ umanu  cu ama tantu l’a’ natura

mudestu quannu l’umu s’accuntenta

e’ graziusu  quann’u’  pani l’assapuri

e’ giustu,  cu’e’ c’a vita : si l’a’ stenta.

Biatu  dd’omu ch’i’ mali l’i’ suttera

e’riccu cu fa’ pinzeri,  tantu granni

giustu l’omu, ch’e’ contru la guerra

l’a’  vita : su’ cunnuci  pi  cent’anni.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , , | Lascia un commento

Abbrazzatu o’ duluri

STA JURNATA CAMINANNU I PASSI CUNTU

E MI TROVU ‘NFASTIDIATA L’A MIMORIA

PENZ’I’ PAROLI, I’ CUSU PUNTU A PUNTU

CAMINU E  BARCOLLU  ASSEM’A’ STORIA.

STAIU SCRIVENN’U’  MINUSCULU CANTURI

ASCORT’U’ MUNNU, CHIANGIRI L’U SENTU

SI DINTRA DI MIA, ABBUNNA  L’U DULURI

A STENTI PENZU E SCRIVU ST’ARGUMENTU.

SI PINZAMU L’A GENTI CHI MORI DI FAMI

N’ALLUNTANAMU DA PACI E DI L’AMURI

NUN  BASTANU  L’I’  CORDI, O’  LI’ LIAMI

‘A FRATILLANZA T’ASSUPPA L’U’  SUDURI.

MA ORA C’U’  SULI :  CU AMURI MI VASA

Pù N’ARRISTARI ABBRAZZAT’O’ RANCURI

CHIURU C’A’ STORIA, MI NI TORN’A CASA

E  CANTU :  P’ALLUNTANARI  L’U’  DULURI.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento

A Sicilia canta l’amuri

A SICILIA : terra di tantu caluri

‘u  sangu  di  l’i  vini ‘u  sapi dari

cu arriva  cca, ringrazia l’u signuri

crisci  di  gioia,  ‘a  sintilla  cantari.

L’u’  dispiratu c’abbrazza la sicilia

comu  pi  nenti  si  crisci l’u’ ciatu

ti  trova ‘ nna  lingua  hi  cuncilia

isa  l’occhi: e’ ringrazia l’u “ criatu. “

L’emigranti  e’  un  figgi crisciutu

ama  sta  terra,  u ‘mmori di peni

pi  tutta  l’a’  vita,  ci resta cusutu

e’ dici,  sicilia mia  ti  vogghiu beni.

A sicilia  nno munnu, l’u’  jardinu

Fa   c’u’  pueta  scrissi  ‘l’u  valuri

biniriciuta   fu’, di  l’u’  “ DIVINU “

grazzi  sicilia :  ‘nni  canti  l’amuri.

A sicilia,  sapi  criscini  l’u’ ciatu

‘u  suli,  ‘u mari, terra  di li ciuri

ogni  essiri,  si  senti  ‘ncurunatu

ti trov’a’ sicilia,  chi canta l’amuri.

‘U  pueta :  sminuzza  l’u’  so’ cori

nno  pinzeri  t’agghiungi tantu Sali

resta attrappatu o’ jornu cu’mmori

‘a  sicilia  :  ci  ùnura  l’u’  “ stivali “

A sicilia,  sapi  darinni  cunzigghi

cu  ci campa,  ti  gusta l’u’ sapuri

tu :  puru  si  dormi, t’arrisbigghi

e  trov’a’  sicilia  chi canta  l’amuri.

Pubblicato in Poesie dialettali siciliane | Contrassegnato , , , , | Lascia un commento