Dunn’é me’ patri – dd’omu tuttu amuri

u sustignu di me’ matri lu cumpagnu

tuta la vita travagghiu e suduri

cu ‘stu ricordu l’occhi mi li vagnu.

Campau ‘na famigghia misiriusa

l’ébbica u fici tantu dispirari

tutta la via s’à passau cunfusa

un si stancau mai di travagghiari.

Omu fidili dignu di rispettu

l’amicu di l’amici dintra e fora

a casa, u fucularu, u so’ lettu

sempri lu stissu mai passau di mora.

L’osa si li purtau macinati

cunnuciutu fu di la timpesta

dintra lu fossu comu li dannati

pruvau sulu ‘nfernu mai ‘na festa.

Urmai ti truvasti lu risettu

iu sulu pi tia staiu prigannu

tu mi capisci parru a dialettu

sugnu sicuru, mi stai ascurtannu.

Scrivu pi ricurdari lu passatu

usu ‘sta pinna niuru lu ‘nchiostru

me’ patri cu ‘stu cantu arricurdatu

su’ li paroli di lu PATRI NOSTRU,