L‘u’  vinti sei d’apiri

a vita e’ chiu’ sicura

assurtigghi l’i’ rispiri

e affibbi, l’a’ cintura.

Ora c’a’ strata scotta

‘u  guvernu fici ‘a liggi

puru si pigghi’a’ botta

‘a  cintura : ti  prutiggi.

Cu cart’e’ pinna mmanu

cuntinua  l’u’ mrogghiu

cca  lu’ populu  italianu

zimenn‘u’ portafogghiu.

Si  affibbi  l’a’  cintura

e poi curri sempri forti

tu : dimezzi l’a’ paura

e t’abbrazzi, c’a’ morti.

Nui  tutti, tra l’i’ cordi

a fabbrica, e’ cuncissu

‘u populu spenni sordi

e ‘mmori, sempr’u’ stissu.

Nui semu assai malati

d’una  brutta  malatia

e  muremu strati strati

nui: pursiruti d’a’ fuddia.

Mi l’u dici, ’a spirenza

c’a’ liggi  chi’u’ sintita

si guidi : cu  cuscenza

poi  sparagnar’a’ vita.