‘U marinaru di lenza

‘U marinaru di lenza quannu pisca

aspetta sempri   c’abbucca l’u pisci

ci  duna  la’  curpa  sempr’a’ lisca

chistu,  l’unicu  difettu  chi capisci.

a  canna manu  l’i vrazza ci li stanca

spera  chi tocca  ddu pisci affamatu

sempri aspittannu l’u ciatu ci manca

e si  movi  tuttu  comu  nnu dannatu.

Scarsa l’a pisca  ’u senzu s’u ‘mpanna

Supra l’a rocca si senti agghiuvazzatu

L’u’  criri  assai mischin’u’  risurtatu.

talia da lenza,  pi nenti l’u’ cunotta

abbogghia d’haviri l’isca assistimata

comu omu, si  criri nna  cosa morta

un penza di, putiri mittiri ‘a pignata.

Questa voce è stata pubblicata in Poesie dialettali siciliane e contrassegnata con , , , , . Contrassegna il permalink.

Lascia un commento