Camminu è u pinzeri và scavannu

 e  ù  dicu a tutti u’mmi pari malu

mi fermu, mi taliu, m’u’ dumannu

‘nzoccu mi manca p’essiri n’armalu.

Cuntinuvu  l’a’  strata, chianti, riru

e  currivatu,  nna’  vuciazza  jeccu

stancu  e’ cunfusu perdu l’u rispiru

mi  manc’a’  cura,  p’essir’u’  sceccu.

Unn’aiu scola : e fazzu l’avvucatu

ma  dic’a’  virita’  strincen’i’ renti

l’omu appress’i’ sordi fa ù dannatu.

E’ ghiunta l’ura di togghiri l’i benti

‘ncunfidenza … truvai l’u’ risurtatu

l’omu  :  e’  l’armalu  chiu’  putenti.