L’Italiani si lamentanu

Picciutteddi : dumani  ‘u  cuntati

chi criscistivu ‘mmenzu l’u’ fangu

c’assistiti  tanti : chitarri  scurdati

 ì marcia peri : abbumati  di sangu.

Prucissioni  di  genti  accompagna

sunnu  tanti  l’i’ morti  ammazzati

ogni  lacrima,  ‘a  facci  nni  vagna

e tanti  vuci, c’un  vennu  ascurati.

Tu ti spaventi affacciari da porta

com’i’ negghi spurtati  du  ventu

staiu  parlannu, e  nuddu  ascurta.

Iu  stu duluri. ‘nno cori l’u’ sentu

e stu guvernu, c’annuddu cunforta

trovu “l’ITALIA” tutta  un  lamentu.

Questa voce è stata pubblicata in Poesie dialettali siciliane e contrassegnata con , , , , , . Contrassegna il permalink.

Lascia un commento