E nasci l’amuri

Na donna viunna

cu l’occhi cilesti

u cori sprufunna

d’amuri  ti vesti.

Tu crisci di gioia

la menti smania

guarisci la noia

e la vita sazzia.

U labbru ‘nfucatu

e l’u’ tantu caluri

ci resti  attaccatu

a l’u’ duci sapuri.

Mentri si spogghia

tu la trovi   giuiusa

ti  crisci la vogghia

pi quant’e’ fistusa.

Tu immaggini l’oru

iu scrivu un canturi

si l’u’ corpu ristoru

ducizza  e splinnuri.

Chista splinnita luci

ti sa’ uffrir’u’ caluri

si e’ suttili, l’a vuci

e’  ‘nnatu  l’amuri.

Questa voce è stata pubblicata in Poesie dialettali siciliane e contrassegnata con , , , , . Contrassegna il permalink.

Lascia un commento