U munnu appisu o’n filu

Poviri munnu miu arruvinatu

dintra di tia c’è sulu spaventu

tu cmu n’aquiluni manuvratu

custrittu a ghiri dunni va lu ventu

a scienza tantu t’à malitrattatu

ora tu criri ni lu trarimentu

l’omu comuni ridduttu ‘nzinzatu

campa pà vita stu pinzeri urrentu.

O’n filu di cuttuni tu attrappatu

e nun duni paci pù mumentu

urmai tu di MISSILI ‘nfurratu

stu pinzeri nun ti duna abbentu

si miritassi d’essiri ‘nfurcatu

a cu pusseri ‘stu prisintimentu

‘stu munnu po’ viniri ribbartatu

e nui tanti negghi ittati o ventu.

Chi crepi cu sibbissa lu CRIATU

nui vivemu ‘stu granni turmentu

u sangu nu sintemu ‘ntussicatu

stamu campannu ‘mmenzu lu sgumentu

pinzannu quant’è granni lu piccato

nuddu si lu scorda pù mumentu

siddu ‘stu filu veni cuntrastatu

òn corpu u munnu si ritrova spentu.

Questa voce è stata pubblicata in Poesie dialettali siciliane e contrassegnata con , , , , . Contrassegna il permalink.

Lascia un commento