‘A primavera di dumani

Cu criri nni la guerra e n’assasinu

torbitu ‘nfacci comu ‘nnù sirpenti

mmènzu stu focu trova l’u’ fistinu

un sparagna mancu l’i’ ‘nnuccenti.

Simina mali ‘nni l’u’ sò caminu

a togghiti l’a’ vita, nun fa stenti

tagghia l’i’ rami virdi dù jardinu

tantu, fari mali nun ci costa nenti.

Ma nna culumba di russu vistuta

cu ddu vuliceddu so’ tantu tinaci

stenni li vrazza e cu li manu aiuta

p’alluntnari a tutti, di l’a’ braci

voli c’a’ terra…… ritorna vistuta

cu tanti di ciuri, ducili è vivaci

ù focu, cu sciusciuni ‘nni l’astuta

chistu pi nui : missaggiu di PACI.

Siddu dumani carma l’a’ timpesta

e supra l’a’ terra crisci l’a’ ciurera

u stari bbònu, nuddu l’ù cundesta

sunnar’a’ stidd’a’ postu da chimera

Ogni omu, nesci fora di l’à ‘mmesta

amanti, e’ ‘nnamuratu di l’a’ sfera

manu cu ‘mmanu : nui facemu festa

e ‘nni guremu, a mugghi primavera.

Questa voce è stata pubblicata in Poesie dialettali siciliane e contrassegnata con , , , , , , , . Contrassegna il permalink.

Lascia un commento