S’a campagna offri la ciurera

l‘a terra, ti vesti l’u’ splinnuri

tu, arricriatu di sta prufumera

l‘u’  nasu si sazziu:  di st’oduri.

Si cu l’occhi, cuntimpli la sfera

poi scriviri,l’u’ mugghi canturi.

L’oduri  di l’i’ ciuri supr’a terra

ci sannu, prufumar’u’ munnu

tennu  l’i’ renti : d’una serra

e tutt’i’ mali, finiscin’o’ funnu.

nni tennu, luntanu da guerra

 nui attrappat’o’ mappamunu.

L’a ciura, ‘nni offri l’u’ surrisu

nni vesti l’a’ terr’a’ primavera

o’ cori, sapi togghicci  l’u’ pisu

armuniusa n’abbellisci la sfera.

L’omu t’abbrazza ‘u PARADDISU

e’ a terra, sbinnulia l’a’ BANNERA.