Passanu l’anni : l’omu si fa vecchiu

l‘u’ calannariu, ti signa l’a’ jurnata

ma quannu  ti tali’ nni l’u’ specchiu

trov’a’ peddi  d’a’ facci, allaccarata.

Quannu Jungi l’etati di la pinzioni

tu  penzi, ogni  ghiornu  fari festa

iu speru mi trovu sta cunzulazioni

pi stu picca di tempu, chi mi resta.

Iu  penzu  d’essiri : tra li furtunati

gia’ c‘u’ jornu, a campari mi mita

tra ‘i  Versi,  Rimi  e  Missi   cantati

Puru si’ l’u’ itu, affossa  l’a’ firita

dugn’a’ manu, all’autri pinziunati

accussi facennu,abbrazzu l’a’ vita.

– OTTOBRE 1993 –