Bedda la vita : pi cu sapi amari

teni gustu l’omu privu di misteri

trova  l’u’ suli  chi l’u’ fa campari

ti  sapi  capir’u’ roggiu nni li speri.

Unestu cu ti ama, l’u’ travagghiu

e’ riccu, cu  ti fa’ duci l’i’ pinzeri

teni  cori, dd’omu  cu fa’ sbagliu

e’ sa’ di iri : avanti  ch’i’ so’ peri.

E’ duci’l’a’ vita, cu’e’ chi figghi teni

e vivennu di scarsizzi u’nzi’mmiria

e’ l‘a forza  di cu risisti, grossi peni

e’  prega,amuri e’ santi, pi  l’a’  via.

E’ umanu  cu ama tantu l’a’ natura

mudestu quannu l’umu s’accuntenta

e’ graziusu  quann’u’  pani l’assapuri

e’ giustu,  cu’e’ c’a vita : si l’a’ stenta.

Biatu  dd’omu ch’i’ mali l’i’ suttera

e’riccu cu fa’ pinzeri,  tantu granni

giustu l’omu, ch’e’ contru la guerra

l’a’  vita : su’ cunnuci  pi  cent’anni.